آن اعتماد نموده‌اى دشمن تو گردند و و بال تو شوند و حاصل آن‌ها براى تو جز زحمت و مرارت و رنج و مشقت و عذاب آخرت چيزى نباشد . آرى ، كسى كه ادعا كند من به دادهء او خشنودم و جز رضاى حق چيزى نخواهم ولى اعتماد و دلگرميش به غير باشد ، خداوند عالم آن غير را دشمن او مىنمايد و و بال او مىكند تا هم چون آفتاب براى او روشن شود كه نه براى او و نه براى غير او قوت و قدرت و نقشه و حيله‌اى در هيچ‌كارى نيست ، آنچه قدرت و قوت است مخصوص به جناب اوست ، بايد با تكيه بر حول و قوت او حركت كرد كه اعتماد بر غير ، اعتماد بر هوا و آب است . بى اعتمادى به توشه‌هاى دنيايى در كلام امام صادق عليه السلام چند قسمت لازم به تذكر است : 1 - دوستان 2 - قوت و قدرت 3 - طروات جوانى 4 - ثروت و مال در ادوار تاريخ بسيارى از مردم ، اين چهار مرحله را براى خود تكيه‌گاه گرفتند و بر اثر تكيه كردن به اين چهار ناحيه از وجود مقدس حضرت غافل شده و چنان غرق در هوا و هوس گشتند ، به طورى كه براى خود در عاقبت امر ساحل نجاتى نيافتند ، در آلودگىهاى عملى و اخلاقى خود آن قدر دست و پا زدند تا دچار هلاكت ابدى شدند .